In 2010 waren we samen op pad in Mecklenburg-Vorpommern. Ik denk met heel veel plezier terug aan die vrolijke tijd met jullie. En jullie hebben hier nogal wat sporen achtergelaten. En hoogste tijd voor een verslagje over de belevenissen en succesjes hier.

Donaties

Peenedal - Nestbeschermers en nestbeschermer voor de Kiekendief

De grote deur voor het Infohuis

Meer plezier had de preparateur blijkbaar aan het opzetten van de vliegende Zeearend (dit ging wel heel snel). Die kon betaald worden uit een deel fooi van groep 1 plus de fooi van groep 2 en het geld wat door de uitgevallen fietsexcursie naar Darß overbleef. Dit heb ik met plezier zelf aangevuld en zo was de “Vliegende Deur” kort voor Kerst klaar. De Zeearend heeft jaagwater en ongestoord bos nodig. Twee dingen waar onze vereniging “Naturstation Peenetal” zich voor inzet en dus een prachtig symbool voor ons InfoHuis. Ik heb hem met zilverpapier (reddingsdeken uit mijn EHBO-koffer) ingepakt en op de openingsavond van ons InfoHuis tussen Kerst en oud en nieuw heeft de burgemeester het lintje geknipt en zo de arend uitgepakt. De ca. 60 gasten gingen unaniem uit hun dak.

De kiek in de kijker

Kiekendief

Een lezing van Andreas Hofman over de Grauwe Kiek in januari was goed bezocht en leverde ook nog eens een hele pagina in de krant op over deze mooie vogel en over het nieuwe InfoHuis. Het feit dat Nederlandse vogelvrienden de Kiek helpen, komt volgende week ook weer in de krant. Met het geld hebben we al enkele nestbeschermers gekocht en zullen we er nog meer kunnen kopen. Met de nestbeschermers hebben we vorig jaar in drie nesten 11 jongen kunnen helpen. Eén ei is door de maaibalk kapot gegaan. Alle andere kuikens en eieren werden mede dankzij jullie “vliegvlug” en er is niks mooier dan dat. Het was fantastisch die beesten met pa en de drie moeders te zien zweven boven hun veld. Kees en ik hadden de broedplaatsen van de kleine kolonie door consequente weekendbezoekjes kort voor de oogst eindelijk ontdekt. Carsten Rohde is de volgende dag met de maaidorser meegereden en heeft zo 3 nesten op het nippertje kunnen redden.

De boer liet rondom elk nest 50 bij 50 m gerst staan (de staat betaald de extra kosten) en de volgende avond hebben we in het tuincentrum met Andreas de hekjes gekocht en opgezet. Alle paar dagen is Carsten er nog heen gegaan om de lapjes met vers boterzuur te besprenkelen en zo vos en zwijn op het verkeerde spoor te brengen. De kieken hebben geen enkel probleem met de hekjes. Eén vrouwtje ging er zelfs graag op zitten. Voor de andere broedgebieden liggen straks ook hekjes klaar dankzij jullie. Een deel van de donatie uit 2010 ligt nog klaar voor een kiekenspecialist. Met de reiskosten willen we hem tegemoetkomen om ons te bezoeken en adviseren. Samen met de boer moet het mogelijk zijn de bermen en velden ook te optimaliseren voor de Kwartel en de Patrijs en de vele Bruine Kieken, Wespendieven en Buizerden die hier nog jagen.

Braakvogel

En die Braakvogel? Ja mijn leven draait sinds 15 maart ineens helemaal om de “Großer Brachvogel” oftewel de Wulp. Waar zijn naam vandaan komt? Geen idee. Het enige wat minder leuk is aan die vogel is dat je bij het braken van de dag uit je nest moet. Maar dat geeft niets. Als ik daar bij opgaande zon aan de Oostzeekust sta en hoor de Wulp, de Grutto, de Tureluur en de Kievit samen met de Watersnip baltsen dan is er helemaal niks mooiers te bedenken dan dat. Het is het laatste restje kust en weidevogels van Mecklenburg-Vorpommern en ik vind het heel bijzonder voor ze te mogen werken. De bouw van de gaspijpleiding Rusland-Europa heeft negatieve invloed op de kust van Mecklenburg-Vorpommern. Als compensatie moeten de Wulpen, Kieviten en Grutto’s in mijn gebied de komende 20 jaar behouden blijven. En dat is dus mijn opgave. Ik heb nu een halve baan als Projectmedewerkster in de Stiftung Umwelt- & Naturschutz Mecklenburg-Vorpommern.
De otterbruggen waren gelukkig bijna klaar en omdat ik de kanodagtochten uit het “Aquila-Reisprogramma” gegooid heb, heb ik straks meer tijd voor mijn/onze Grauwe Kieken.

Lieve mensen, ik hoop jullie echt eens weer te zien, misschien op een studiereisje weidevogels Nederland of op een potje Wilgenknotten,